หายหน้าหายตาไปเกือบสัปดาห์
ไป ฮึดกำลังภายใน มาค่ะ ^^"
เรื่องเรียนเป็นเพียงส่วนน้อย
เปล่า .. ฉันไม่ได้กำลังจะบอกว่า เรียนสบายๆ
เรื่องเรียน ไม่เคยสบายอยู่แล้ว
แต่เป็นหน้าที่ที่ต้องตามลำดับขั้นตอนตามที่ควรจะเป็น
และอยู่ภายในความควบคุมของฉัน
เรื่องอื่นๆ ที่อยู่นอกเหนือความควบคุมต่างหากล่ะ
ที่ตบเท้ากันเข้ามาเคาะถึงประตูห้อง
.
.
.
- - โอกาสที่มาพร้อมกับความอึดอัด
ชีวิตนั้นแสนสั้น
โอกาสที่ถูกเสนอ ฉันไม่เคยลังเลที่จะสนอง หากเป็นสิ่งที่ฉันอยากทำ
โอกาสที่มาไม่ถึงตัว ฉันเดินเข้าไปหา ไคว่ขว้าด้วยสองมือของฉัน
จุดหมายของการจากบ้านข้ามน้ำข้ามน้ำทะเลมิใช่เพียงใบปริญญา และความรู้ในห้องเรียน
ประสบการณ์ชีวิต การเรียนรู้ชีวิต การเติบโต ฯลฯ
นั่นคือสิ่งที่ปรารถนาไม่แพ้กัน
ตลอดช่วงชีวิตที่สะสมประสบการณ์ การเรียนรู้ เติบโตมา
ฉันได้เรียนรู้ถึงความอดทน พยายาม บากบั่น การไปให้ถึงจุดหมายที่ตั้งไว้
ฉันไม่เคยยอมแพ้กลางทาง ล้มแล้วไม่ท้อที่จะลุก และสู้ต่อจนเฮือกสุดท้าย
.. และน้อมรับผลลัพธ์ที่ตัวเองก่ออย่างเต็มใจที่สุด
นักร้องนำในวงดนตรีสมัครเล่น เป็นอีกหนึ่งแผนในใจก่อนมาที่นี่
การเชื่อมโยงในวงเพื่อนฝูง ความบังเอิญ ความกล้า
แผนในใจ เป็นรูปเป็นร่างในเวลาอันรวดเร็ว
โอกาสครั้งนี้ ไม่หมู .. แต่ฉันไม่เคยท้อ
ฉันเตรียมพร้อม พยายาม จริงจัง
น่าสนุกไม่น้อย กับความท้าทายใหม่นี้
หากโอกาสที่ถูกยิบยื่นมาในครั้งนี้ ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว
"พี่เอกคะ ไม้มีเรื่องอยากจะปรึกษา"
"..ไม้ไม่อยากไปร้องกับวงแล้วค่ะ"
.
.
.
- - ปัญหาจากเหตุที่ไม่ได้ก่อ
"พี่ หลินมีความจำเป็นต้องย้ายออก.."
3 ชีวิตที่ดิ้นรนในเมืองสีเทา
ธุรกิจที่โดนทำร้ายจากมือมืด
หนี้สินและปัญหาที่โหมกระหน่ำ จากรอบด้าน
นำมาซึ่งการตัดสินใจ เพื่อทางออกที่ดีที่สุด
.. หนี
สัญญาเช่ามีอายุไม่ต่ำกว่า 12 เดือน
หากฝ่าฝืน ค่าปรับเป็นจำนวนนับพัน
เหตุที่ฉันไม่ได้ก่อ .. เธอก็ไม่ได้ก่อ
หากต้องร่วมรับกรรม
ทางออกมีให้เลือกไม่มากนัก
หารูมเมทใหม่?
ไม่ .. หากต้องสู้รบปรบมือกับปัญหาที่มาจากรูมเมทในอนาคต
ปัญหาระยะยาวขวบจนเรียนจบ
เกิดจากเหตุที่ไม่ได้ก่อ
ฉันจะหาเรื่องใส่ตัวทำไม?
แยกย้าย?
ค่าปรับใครจะรับผิดชอบ?
ตามหลัก มันเป็นหน้าที่ของเธอ
ท่ามกลางกองหนี้สินมากมาย กับเงินทุนที่แทบไม่เหลือ อีกทั้งค่าใช้จ่ายที่จะตามมาจากเหตุนั้น
รับผิดชอบไหวหรือ?
รับผิดชอบทั้งจำนวน ครึ่งจำนวน ไม่ทั้งหมด
???
.
.
.
บทเรียนนี้ไม่เบาหนัก
หากฉันยังใจเย็นอยู่ได้
จนแม้แต่ฉัน ยังแปลกใจตัวเอง
ร้อนรน กระวนกระวาย หงุดหงิด ฟุ้งซ่าน สติแตก ฯลฯ
ไม่มี แม้เพียงนิด
ในหัวคิดเพียงแต่จะหาทนทางแก้ไข
ถึงแม้จะยังไม่สามารถหาได้
หากฉันไม้หวั่น
ความเชื่อว่า ทางออกย่อมมีเสมอ ต่างเพียงหาเจอช้าหรือเร็ว แข็งแรงอย่างไม่น่าเชื่อ
ความเชื่อที่แข็งแรง นำมาซึ่ง กำลังใจเต็มเปี่ยม
ทางเลือกที่ดูเหมือนมืดมน
กลับสว่างขึ้นด้วยคำพูดของพ่อเพียงไม่กี่คำ
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ
ไม่มีใครที่จะนำแสงสว่างมาให้ แม้ในมุมอับมืดที่สุดให้กับฉันได้แบบนี้อีก
"น้องหลินจัดการเรื่องของบ้านน้องหลิน กับของตัวน้องหลินเองเถอะค่ะ"
"เรื่องห้องนี่ไม่ต้องเป็นห่วง พี่จัดการเอง"
"น้องหลินเองเถอะ ดูแลตัวเองดีๆ อย่าให้เครียดจนป่วยแล้วกัน"
"ไม่เป็นไรหรอกนะ ก็ช่วยๆ กัน"
"ทำอะไรถึงขั้นไหน ติดขัดอะไร ก็บอกพี่นะ"
.
.
.
และนี่ คืออีกหนึ่งบทเรียน
อีกบทที่หนักข้อขึ้นกว่าทุกครั้ง
เพื่อให้สมกับความแกร่งที่(คิดว่า)เพิ่มขึ้น
อาจมีน้ำตาให้กับมันบ้าง
แต่นั่น ไม่ได้แปลว่ายอมแพ้
ขอบคุณพ่อแม่ที่อบรมเลี้ยงดูฉันมาด้วยความรักและตั้งใจ
ขอบคุณสังคมที่ท่านทั้ง 2 เลือกให้ฉันเติบโต
ขอบคุณประสบการณ์ที่แล้วๆ มา บทเรียนต่างๆ ที่ได้เรียนรู้
ฉันในวันนี้ ไม่เหมือนฉันในอดีต
ใครหน้าไหน ฉันไม่สนใจอีกแล้ว
มาแบบไหน สมควรได้รับกลับไปแบบนั้น
ไม่ได้หมายความว่าฉันได้กลายเป็นคนเลือดเย็น
ฉันยังมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ใส่ใจในรายละเอียด ห่วงใยเอื้ออาทร เคารพผู้อื่น นับถือตามศักดิ์ ฯลฯ
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเป็น ฉันยังเป็นอยู่เสมอ
หากคนไม่ที่คู่ควร ก็ไม่สมควรจะได้รับ
โอกาสนี้ฉันจะไม่ยอมเสียไปเพียงเพราะความห่ามๆ ของคนห่วยๆ ไม่กี่คน
ฉันจะพิสูจน์ตัวเองให้ดู
พวกเขายังไม่รู้จักฉันดีพอ
ลองดูกันสักตั้งเถอะ!!!
กลับดึก - ใหม่ เจริญปุระ
(เนื้อหาเพลงไม่เกี่ยวกับเนื้อหาไดฯ แต่ตัวเพลงเกี่ยวกับเนื้อหาไดฯเต็มๆ งงมั้ยคะ ^^a)
ป.ล.
1. งานการสุมหัวไม่ได้ทำเลย มัวแต่ยุ่งกับเรื่องอะไรเนี่ย -"-
2. สุขสันต์วันเกิดคุณแม่ปิ๊กย้อนหลังนะจ๊ะ (12 ต.ค.) .. ไม่ได้อวยพรตรงวัน เพราะว่ามันแต่จัดการเรื่องยุ่งยากอยู่ -"-
3. อาทิตย์เดียว น้ำหนักลดไปอีกโลแล้ว โอ้วววว
4. เรื่องพวกนี้มันน่าเป็นสุดที่ 15 และ 16 จริงๆ เลยเนอะ ^^" (ใครไม่รู้เรื่อง ให้อ่าน 14 ที่สุด นะคะ)
